Ακαδημία › Business Mind › Ο Θυμός Έχει Όνομα
Πες το, μετά κάνε μια παύση · Ιστορία για παιδιά 6–12 από την Ακαδημία της WiseBot, στην κατηγορία «Business Mind».
Ο Στέλιος έχτιζε εδώ και δύο ώρες ένα κάστρο από τουβλάκια. Είχε τέσσερις πύργους και μια γέφυρα που ανεβοκατέβαινε. Τότε μπήκε τρέχοντας ο αδερφός του, ο τετράχρονος Άρης, με μια μπάλα.
Μπαμ! Ένας πύργος έπεσε στο χαλί. Ο Στέλιος ένιωσε το πρόσωπό του να καίει.
Έσφιξε τις γροθιές του και άνοιξε το στόμα του για να φωνάξει. «Στάσου ένα λεπτό», είπε ήρεμα η γιαγιά του, η Ρένα. «Τι νιώθεις τώρα;»
«Θέλω να…» «Όχι τι θέλεις. Τι νιώθεις;»
Ο Στέλιος ανάσανε βαριά. «Είμαι θυμωμένος. Πολύ θυμωμένος».
«Μπράβο. Τώρα πάρε μαζί μου τρεις αργές ανάσες». Μετά την τρίτη ανάσα, οι γροθιές του είχαν ανοίξει.
«Αυτό που μόλις έκανες είναι πολύ έξυπνο. Αυτή η ιδέα έρχεται από το βιβλίο “Η συναισθηματική νοημοσύνη” του Ντάνιελ Γκόουλμαν. Ο Γκόουλμαν είναι ψυχολόγος, δηλαδή μελετάει πώς σκεφτόμαστε και πώς νιώθουμε.
Το βιβλίο του βγήκε το 1995. Λέει ότι δεν φτάνει να είσαι έξυπνος στα μαθήματα. Μετράει εξίσου να είσαι έξυπνος και με τα συναισθήματα.
Να καταλαβαίνεις τι νιώθεις, να ηρεμείς και να καταλαβαίνεις τι νιώθουν οι άλλοι». «Και γιατί να πω ότι είμαι θυμωμένος;» «Γιατί το κομμάτι του μυαλού που νιώθει είναι σαν συναγερμός.
Χτυπάει αμέσως, πριν καλά-καλά καταλάβεις τι έγινε. Το κομμάτι που σκέφτεται έρχεται λίγο αργότερα. Όταν δίνεις όνομα στο συναίσθημα και κάνεις μια παύση, δηλαδή σταματάς για λίγο, η σκέψη προλαβαίνει να έρθει».
Εσύ, τι κάνεις όταν νιώθεις ότι θα θυμώσεις; Ο Στέλιος κοίταξε τον Άρη. Ο μικρός κρατούσε σφιχτά την μπάλα του και είχε δάκρυα στα μάτια.
«Γιατί έτρεχες;», ρώτησε ο Στέλιος, πιο σιγανά απ' ό,τι περίμενε. «Ήθελα να σου δείξω ότι βρήκα τη χαμένη μου μπάλα», ψιθύρισε ο Άρης.
«Συγγνώμη». Ο Στέλιος κάθισε στο χαλί. «Έλα.
Εσύ θα μου δίνεις τα κόκκινα τουβλάκια». Ξανάχτισαν τον πύργο μαζί. Αυτή τη φορά έβαλαν και μια μεγάλη πόρτα, για να περνάει η μπάλα.
Η γιαγιά τούς κοίταζε πάνω από τα γυαλιά της και χαμογελούσε.
Μάθημα: Όταν θυμώνεις, πες το όνομα του συναισθήματος και κάνε μια παύση, για να προλάβει να έρθει και η σκέψη.
Η ιστορία ακούγεται στα Ελληνικά και στα Αγγλικά και η λέξη που διαβάζεται φωτίζεται στο κείμενο. Στο τέλος, ένα quiz τριών ερωτήσεων. Δωρεάν.
← Η Δύναμη της Ησυχίας · Όλες οι ιστορίες: Business Mind · Δεκαοχτώ Μικρά Βήματα →
Say it, then pause · A story for children aged 6–12 from the WiseBot Academy.
Stelios had been building a castle out of bricks for two hours. It had four towers and a drawbridge that went up and down. Then his four-year-old brother, Aris, came running in with a ball.
Crash! One of the towers fell onto the rug. Stelios felt his face burning.
He clenched his fists and opened his mouth to shout. "Wait a moment," said his grandma, Rena, calmly. "What are you feeling right now?"
"I want to…" "Not what you want. What do you feel?"
Stelios breathed hard. "I'm angry. Really angry."
"Well done. Now take three slow breaths with me." After the third breath, his fists had opened.
"What you just did is very clever. This idea comes from the book Emotional Intelligence by Daniel Goleman. Goleman is a psychologist, someone who studies how we think and how we feel.
His book came out in 1995. He says it isn't enough to be clever at your lessons. Being clever with your feelings matters just as much.
That means understanding what you feel, calming down, and understanding what other people feel." "But why should I say that I'm angry?" "Because the part of your brain that feels is like an alarm.
It goes off straight away, before you've even understood what happened. The part that thinks arrives a little later. When you give the feeling a name and pause, which means you stop for a moment, your thinking has time to catch up."
What do you do when you feel you are about to get angry? Stelios looked at Aris. The little boy was holding his ball tightly, and there were tears in his eyes.
"Why were you running?" Stelios asked, more quietly than he expected. "I wanted to show you that I'd found my lost ball," whispered Aris.
"Sorry." Stelios sat down on the rug. "Come on.
You can pass me the red bricks." They rebuilt the tower together. This time they added a big gate, so the ball could roll through.
Grandma watched them over her glasses and smiled.
Lesson: When you get angry, say the name of the feeling and pause, so that your thinking has time to catch up.
Όλη η Ακαδημία — 350 ιστορίες | Βιβλία | Σχολείο | Αρχική
© 2026 WiseBot Academy — wisebot.gr