Ακαδημία › Επιχειρηματικότητα › Οι Επτά Γειτόνισσες στην Ταράτσα
Τα τραγανά παπάντ · Ιστορία για παιδιά 6–12 από την Ακαδημία της WiseBot, στην κατηγορία «Επιχειρηματικότητα».
Στις 15 Μαρτίου 1959, επτά γειτόνισσες ανέβηκαν στην ταράτσα της πολυκατοικίας τους. Ζούσαν στη μεγάλη πόλη της Ινδίας που σήμερα λέγεται Μουμπάι. Η γειτονιά τους λέγεται Γκιργκάουμ.
Μία από αυτές ήταν η Τζασβαντιμπέν Ποπάτ. Οι επτά γυναίκες ήθελαν να κερδίζουν κι εκείνες λίγα χρήματα για τις οικογένειές τους. Ήξεραν να μαγειρεύουν πολύ καλά.
Αποφάσισαν λοιπόν να φτιάχνουν παπάντ. Το παπάντ είναι ένα λεπτό, τραγανό, στρογγυλό πιτάκι από αλεύρι φακής, σαν ένα μεγάλο πατατάκι. Για να ξεκινήσουν, χρειάζονταν υλικά.
Δανείστηκαν ογδόντα ρουπίες, τα χρήματα της Ινδίας, από τον Τσαγκανλάλ Παρέκ. Ήταν κοινωνικός λειτουργός, δηλαδή η δουλειά του ήταν να βοηθάει ανθρώπους. Με αυτά τα χρήματα αγόρασαν ό,τι χρειάζονταν.
Την πρώτη μέρα έφτιαξαν τέσσερα πακέτα παπάντ. Τα πούλησαν σε έναν έμπορο, στην αγορά της πόλης. Από την αρχή έβαλαν έναν κανόνα: δεν θα ζητούσαν ποτέ από κανέναν χρήματα χαρισμένα.
Θα κέρδιζαν μόνο από τη δουλειά τους. Σε τρεις μήνες, ήταν ήδη περίπου είκοσι πέντε γυναίκες. Τον πρώτο χρόνο πούλησαν παπάντ για έξι χιλιάδες εκατόν ενενήντα έξι ρουπίες.
Είχαν όμως κι ένα πρόβλημα. Τα παπάντ στεγνώνουν στον ήλιο. Όταν ήρθε η εποχή με τις μεγάλες βροχές, δεν στέγνωναν.
Η δουλειά σταμάτησε για τέσσερις μήνες! Τον επόμενο χρόνο βρήκαν μια έξυπνη λύση. Έβαζαν τα παπάντ πάνω σε ένα κρεβάτι, με μια μικρή κουζίνα από κάτω που τα ζέσταινε.
Έτσι στέγνωναν ακόμη και με τη βροχή! Όλο και περισσότερες γυναίκες ήθελαν να δουλέψουν μαζί τους. Σε τρία χρόνια ήταν πάνω από τριακόσιες!
Το 1962 διάλεξαν ένα όνομα με έναν διαγωνισμό: Λίτζατ. Στη γλώσσα τους, τα γκουτζαράτι, η λέξη σημαίνει «νόστιμο». Εσύ, τι θα μπορούσες να φτιάξεις μαζί με τους φίλους σου;
Σήμερα περίπου σαράντα πέντε χιλιάδες γυναίκες δουλεύουν μαζί στο Λίτζατ, σε όλη την Ινδία. Η εταιρεία ανήκει σε όλες μαζί. Και φωνάζουν η μία την άλλη «αδελφή».
Μάθημα: Όταν δουλεύουμε όλοι μαζί, ακόμη και ένα πολύ μικρό ξεκίνημα μπορεί να γίνει κάτι μεγάλο.
Η ιστορία ακούγεται στα Ελληνικά και στα Αγγλικά και η λέξη που διαβάζεται φωτίζεται στο κείμενο. Στο τέλος, ένα quiz τριών ερωτήσεων. Δωρεάν.
← Η Σκούπα χωρίς Σακούλα · Όλες οι ιστορίες: Επιχειρηματικότητα · Από τα Ξερά Ψάρια στα Τρία Αστέρια →
Crispy papads · A story for children aged 6–12 from the WiseBot Academy.
On 15 March 1959, seven neighbours climbed up to the roof terrace of their building. They lived in the big city in India that is now called Mumbai. Their neighbourhood is called Girgaum.
One of them was Jaswantiben Popat. The seven women wanted to earn a little money for their families too. They were very good cooks.
So they decided to make papad. A papad is a thin, crispy, round flatbread made from lentil flour, like a big crisp. To begin, they needed ingredients.
They borrowed eighty rupees, India's money, from Chhaganlal Parekh. He was a social worker, which means his job was to help people. With this money they bought what they needed.
On the first day they made four packets of papad. They sold them to a trader at the city market. From the start they made a rule: they would never ask anyone for money as a gift.
They would earn only from their own work. Within three months, there were already about twenty-five women. In the first year they sold papad worth six thousand, one hundred and ninety-six rupees.
But they had a problem too. Papads dry in the sun. When the season of heavy rain came, they would not dry.
The work stopped for four months! The next year they found a clever answer. They put the papads on a bed, with a small stove underneath to warm them.
That way they dried even in the rain! More and more women wanted to work with them. Within three years there were more than three hundred!
In 1962 they chose a name through a competition: Lijjat. In their language, Gujarati, the word means "tasty". What could you make together with your friends?
Today about forty-five thousand women work together at Lijjat, all over India. The company belongs to all of them together. And they call one another "sister".
Lesson: When we all work together, even a very small start can become something big.
Όλη η Ακαδημία — 350 ιστορίες | Βιβλία | Σχολείο | Αρχική
© 2026 WiseBot Academy — wisebot.gr