Ακαδημία › Επιχειρηματικότητα › Παπούτσια από το Πορτμπαγκάζ
Νάικ · Ιστορία για παιδιά 6–12 από την Ακαδημία της WiseBot, στην κατηγορία «Επιχειρηματικότητα».
Ο Φιλ Νάιτ ήταν δρομέας στο πανεπιστήμιο του Όρεγκον, στην Αμερική. Ήταν καλός, αλλά όχι αρκετά γρήγορος για να γίνει πρωταθλητής. Είχε όμως κάτι που αποδείχτηκε πιο πολύτιμο: πρόσεχε τα πάντα.
Ο προπονητής του, ο Μπιλ Μπάουερμαν, είχε μανία με τα παπούτσια των αθλητών του. Τα έκοβε και τα έραβε συνέχεια, για να τα κάνει πιο ελαφριά. Αργότερα, σε ένα άλλο πανεπιστήμιο, το Στάνφορντ, ο Φιλ έγραψε μια εργασία με μια τολμηρή ιδέα.
Όλοι στην Αμερική θα μπορούσαν κάποια μέρα να αγοράζουν καλά και φτηνά αθλητικά παπούτσια από την Ιαπωνία. Ο Φιλ πίστεψε τόσο πολύ στην ιδέα του, που το 1962 ταξίδεψε μόνος του μέχρι την Ιαπωνία. Εκεί έπεισε ένα εργοστάσιο να τον αφήσει να πουλάει τα παπούτσια του στην Αμερική.
Ο Φιλ και ο Μπάουερμαν έβαλαν από πεντακόσια δολάρια και ξεκίνησαν μια μικροσκοπική εταιρεία, δηλαδή μια δική τους δουλειά. Ο Φιλ δούλευε λογιστής, δηλαδή μετρούσε τα χρήματα άλλων, για να ζήσει. Τα Σαββατοκύριακα γέμιζε το πορτμπαγκάζ του αυτοκινήτου του με παπούτσια.
Στους αγώνες δρόμου τα πουλούσε στους αθλητές, έναν έναν. Ο Μπάουερμαν δοκίμαζε ασταμάτητα. Ένα πρωί η γυναίκα του έφτιαχνε βάφλες.
Εκείνος κοίταξε τη βαφλιέρα και σκέφτηκε: «Αν η σόλα είχε τέτοια τετραγωνάκια, θα κρατούσε καλύτερα στο έδαφος!» Έριξε λάστιχο μέσα, και η βαφλιέρα κόλλησε και χάλασε για πάντα! Ο Μπάουερμαν όμως δεν τα παράτησε.
Αγόρασε κι άλλες παλιές βαφλιέρες και δοκίμαζε ξανά και ξανά, ώσπου έφτιαξε μια σόλα με τετραγωνάκια που κρατούσε υπέροχα. Εσύ, τι θα έφτιαχνες με μια βαφλιέρα; Το 1971 η μικρή εταιρεία χρειάστηκε καινούργιο όνομα και σήμα.
Διάλεξαν το όνομα Νάικ, από τη Νίκη, την αρχαία ελληνική θεά της νίκης. Μια φοιτήτρια σχεδίασε το περίφημο σήμα, μια καμπύλη γραμμή σαν φτερό, και πληρώθηκε τότε μόνο τριάντα πέντε δολάρια! Από ένα πορτμπαγκάζ, η Νάικ έγινε η μεγαλύτερη εταιρεία αθλητικών ειδών στον κόσμο.
Μάθημα: Δεν χρειάζεται να είσαι ο πιο γρήγορος, γιατί αν βλέπεις τις ευκαιρίες που οι άλλοι προσπερνούν και επιμένεις, κερδίζεις τον δικό σου αγώνα.
Η ιστορία ακούγεται στα Ελληνικά και στα Αγγλικά και η λέξη που διαβάζεται φωτίζεται στο κείμενο. Στο τέλος, ένα quiz τριών ερωτήσεων. Δωρεάν.
← Η Κρέμα που Άνοιξε Δρόμους · Όλες οι ιστορίες: Επιχειρηματικότητα · Το Ελεφαντάκι που Έγινε Αρκουδάκι →
Nike · A story for children aged 6–12 from the WiseBot Academy.
Phil Knight was a runner at the University of Oregon, in America. He was good, but not fast enough to become a champion. But he had something more valuable: he noticed everything.
His coach, Bill Bowerman, was mad about his athletes' shoes. He cut and sewed them all the time, to make them lighter. Later, at another university, Stanford, Phil wrote an essay with a bold idea.
Everyone in America could one day buy good, cheap sports shoes from Japan. Phil believed in his idea so much that in 1962 he travelled alone to Japan. There he persuaded a factory to let him sell its shoes in America.
Phil and Bowerman put in five hundred dollars each and started a tiny company, a business of their own. Phil worked as an accountant, counting other people's money, to make a living. At weekends he filled the boot of his car with shoes.
At the running races he sold them to the athletes, one by one. Bowerman kept experimenting. One morning his wife was making waffles.
He looked at the waffle iron and thought: "If the sole had little squares like that, it would grip the ground better!" He poured rubber in, and the waffle iron stuck shut and was ruined for good! But Bowerman did not give up.
He bought more old waffle irons and tried again and again, until he made a sole with little squares that gripped brilliantly. What would you make with a waffle iron? In 1971 the little company needed a new name and logo.
They chose the name Nike, after Nike, the ancient Greek goddess of victory. A student drew the famous logo, a curved line like a wing, and was paid only thirty-five dollars at the time! From a car boot, Nike became the biggest sports company in the world.
Lesson: You don't need to be the fastest, because if you see the chances others walk past and keep going, you win your own race.
Όλη η Ακαδημία — 245 ιστορίες | Βιβλία | Σχολείο | Αρχική
© 2026 WiseBot Academy — wisebot.gr