Ακαδημία › Αθλητισμός & θέληση › Ο Φίλος που Ήρθε Δεύτερος
Τέσσερα χρυσά και μια φιλία · Ιστορία για παιδιά 6–12 από την Ακαδημία της WiseBot, στην κατηγορία «Αθλητισμός & θέληση».
Ο Τζέσι Όουενς γεννήθηκε το 1913 σε ένα μικρό χωριό της Αλαμπάμα, στην Αμερική. Ήταν το μικρότερο από δέκα παιδιά. Ο μπαμπάς του δούλευε στα χωράφια, και η οικογένεια ήταν φτωχή.
Τότε όλοι τον φώναζαν «Τζέι Σι», από τα πρώτα γράμματα των ονομάτων του. Όταν ήταν εννιά χρονών, η οικογένεια μετακόμισε στο Κλίβελαντ, μια μεγάλη πόλη. Στο καινούργιο σχολείο, η δασκάλα ρώτησε πώς τον λένε.
«Τζέι Σι», είπε το αγόρι. Εκείνη όμως άκουσε «Τζέσι»! Από τότε όλοι τον έλεγαν Τζέσι.
Ένας προπονητής του σχολείου, ο Τσαρλς Ράιλι, είδε πόσο γρήγορα έτρεχε. Τα απογεύματα ο Τζέσι δούλευε, για να βοηθά την οικογένειά του. Έτσι ο προπονητής τον άφηνε να προπονείται το πρωί, πριν από το μάθημα.
Στις 25 Μαΐου 1935, ο Τζέσι πήρε μέρος σε έναν μεγάλο αγώνα πανεπιστημίων. Λίγες μέρες πριν είχε χτυπήσει την πλάτη του, και πονούσε. Κι όμως, σε περίπου σαράντα πέντε λεπτά, έτρεξε και πήδηξε σε τέσσερα αγωνίσματα.
Και στα τέσσερα έφτασε ή ξεπέρασε το παγκόσμιο ρεκόρ, το καλύτερο στον κόσμο! Στο άλμα εις μήκος πηδάς όσο πιο μακριά μπορείς, μέσα σε έναν λάκκο με άμμο. Κάποιος είχε βάλει ένα μαντίλι εκεί όπου έφτανε το ρεκόρ.
Ο Τζέσι πήδηξε μία μόνο φορά, και προσγειώθηκε πιο μακριά από το μαντίλι! Αυτό το ρεκόρ κράτησε είκοσι πέντε χρόνια. Εσύ, ποιος θα ήταν ο δικός σου στόχος, το δικό σου μαντίλι;
Το 1936 οι Ολυμπιακοί Αγώνες έγιναν στο Βερολίνο, στη Γερμανία. Πρώτα ο Τζέσι κέρδισε τα εκατό μέτρα. Την επόμενη μέρα ήταν το άλμα εις μήκος.
Ο πιο δυνατός αντίπαλός του ήταν ένας Γερμανός, ο Λουτς Λονγκ. Στο τέλος ο Τζέσι πήδηξε οκτώ μέτρα και έξι εκατοστά, και νίκησε. Και ποιος του έδωσε πρώτος συγχαρητήρια;
Ο Λουτς! Φωτογραφήθηκαν μαζί και έφυγαν πιασμένοι από το μπράτσο, σαν παλιοί φίλοι. Ύστερα κέρδισε τα διακόσια μέτρα.
Κέρδισε και τη σκυταλοδρομία, όπου οι δρομείς περνούν από χέρι σε χέρι τη σκυτάλη. Τέσσερα χρυσά μετάλλια! Αργότερα είπε ότι όλα του τα μετάλλια άξιζαν λιγότερο από τη φιλία του με τον Λουτς.
Μάθημα: Η καλοσύνη δεν έχει σύνορα, και ένας αντίπαλος μπορεί να γίνει αληθινός φίλος.
Η ιστορία ακούγεται στα Ελληνικά και στα Αγγλικά και η λέξη που διαβάζεται φωτίζεται στο κείμενο. Στο τέλος, ένα quiz τριών ερωτήσεων. Δωρεάν.
← Το Τελευταίο Άλμα · Όλες οι ιστορίες: Αθλητισμός & θέληση · Η Πρωταθλήτρια με τα Βιβλία →
Four golds and a friendship · A story for children aged 6–12 from the WiseBot Academy.
Jesse Owens was born in 1913 in a small village in Alabama, in America. He was the youngest of ten children. His dad worked in the fields, and the family was poor.
Back then everyone called him "J.C.", from the first letters of his names.
When he was nine, the family moved to Cleveland, a big city. At his new school, the teacher asked him his name. "J.
C.," said the boy. But she heard "Jesse"!
From then on, everyone called him Jesse. A coach at the school, Charles Riley, saw how fast he ran. In the afternoons Jesse worked, to help his family.
So the coach let him train in the mornings, before lessons. On 25 May 1935, Jesse competed at a big athletics meeting between universities. A few days before, he had hurt his back, and it was painful.
And yet, in about forty-five minutes, he ran and jumped in four events. In all four he equalled or beat the world record, the best in the world! In the long jump you leap as far as you can, into a pit of sand.
Someone had put a handkerchief at the spot the record reached. Jesse jumped only once, and he landed beyond the handkerchief! That record lasted twenty-five years.
What would your own goal be, your own handkerchief? In 1936 the Olympic Games were held in Berlin, in Germany. First Jesse won the hundred metres.
The next day came the long jump. His strongest rival was a German, Luz Long. In the end Jesse jumped eight metres and six centimetres, and won.
And who was the first to congratulate him? Luz! They had their photo taken together and walked off arm in arm, like old friends.
Then he won the two hundred metres. He won the relay too, where the runners pass the baton from hand to hand. Four gold medals!
Later he said that all his medals were worth less than his friendship with Luz.
Lesson: Kindness knows no borders, and a rival can become a true friend.
Όλη η Ακαδημία — 350 ιστορίες | Βιβλία | Σχολείο | Αρχική
© 2026 WiseBot Academy — wisebot.gr